Motivasyonumu düşüren şeyin depresyon olduğunu düşünüyorum. A'nın beni anlamadığını, tekdüze yaklaştığını hissediyorum. Yeni tanıştığımız biriyle anlayış ile yarak kürek bir konuya katılırken benzer bir konuda benimle konuşurken kafası sağa sola sallanıyor.
32 yıl 10 ay bilmem kaç gün. Yalnız hissediyorum. En yakınım ile konuşmak bile istemiyorum. Hayata bakış yönlerimiz farklı, sabah uyanışımız farklı, yatışımız farklı.
Pek ortak nokta arar durumda değilim. Bencil olmak ve düşünmek istemiyorum.
Siktiğimin gecenin 3'ünde yatağımda tavana bakmak yerine uyumak istiyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder