Bu kadar zaman sonra yeniden buraya yazmam benim için çok farklı. Tarifi zor. Neden diye soracak olursanız son yazımın üzerinden yaklaşık 5 yıl geçmiş. 5 koca yıl.
Alya ile sevgiliymişiz. Artık evliyiz. 2 yaşında bir oğlumuz var ve Alya hamile.
Hayatın bize getirdikleri ve bizden götürdükleri ne kadar fazla. Son yazımı okuyunca aslında bazı yönlerden kendimi kısır bir döngüye girmiş gibi hissettim. Bu pek iyi değil. Sağlıklı yaşamak istiyorsan sağlıklı yaşarsın. Bunu hep istemek hep karar almak sanki yıllar boyu bunu isteyecekmişsin gibi. - elde edemeyecekmişsin gibi-
Oğlumun ismi Çınar. Hayat ağacım, umudum, mutluluğum, bizim herşeyimiz. Birine ne kadar aşık olabilirseniz oğlumuza o kadar aşığız hatunla.
Oğlum ile ilgili bir çok kere bir çok şey yazmak istedim. Ama yazmadım. Yıllar önce bazı şeyleri değiştirmek için açtığım bu blog belki de büyüdüğünde Çınar'a ve diğer çocuklarımıza ulaşmak için bir kapı olur belki de.
Üniversite yıllarında fotoğraf çekerdim. O fotoğrafların olduğu diski bulmam ile eski film arşivlerime ulaşmış oldum. Belki de beni blogger'a yeniden getiren şey "the leap year" 'ı izlemem oldu. Eskiden de çok sevip unutmuştum. Tosun ve alya uyurken yeniden hatırladım. çok sevip eskittiğiniz bir şarkıyı yeniden hatırlamak gibi oldu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder